Aşka Yönelir Edip Sahibini Zikredip

Yanaklarında gamze terk etmeden yerini El sallar zemheriye, çağırırken baharı. Zülcelali ve’l-İkram serince eserini Ne gam kalmış ne keder, unutmuş ah-u zarı. Ve  coşardı nefesler, şafakla selamlarda İlhamla oynaşırken dökülen kelâmlarda.

Ve barikat kuruyor avare yıllarına Çelikten iman ile sağlamlıyor tahtını. Af dilerken Mevlâ’dan, nur yağar yollarına Öfkesinin mühründe azattayken bahtını; Nefsinin otağında tövbe ile gusledip Aşka yönelir edip, sahibini zikredip.