Şiir Yazmak Yürek İster

Şiir yazmak ruhun hapsetmediği
Yürek ister kulak ister göz ister
Kimsenin kimseye bahsetmediği
Dilden dile söylenmemiş söz ister

Şiir kalpte çıkan yara bere mi?
Kağıttan kaleme geçen süre mi?
Yazmak için küle dönmüş Kerem’i
Yanmak ister ateş ister köz ister

Sorulunca bir fincanlık hatırlar
Ya ayrılık ya ölümdür satırlar
Nedendir hep karakışlar hatırlar
Şiir bazen bahar ister yaz ister

Bir ilhamdır bülbüllerin meşkleri
Dikeni olsada gül’dür aşkları
Kırmadan seyretmek sırça köşkleri
Emek ister duygu ister haz ister

Şiir canda kök salmış bir ağaçtır
Serbesti hecesi aynı amaçtır
Sevdalara en tesirli ilaçtır
Kıvamında kararında doz ister

Yüce Rabbim nacizane şevk veren
Şiirdir mana’nın lütfuna eren
Kan kusup kızılcık şerbeti gören
Şiir ağlar yarasına tuz ister

Nedim der sıradan olmayı geçin
Göze hoş gelecek başka renk seçin
Yirmi dokuz harfe rest çekmek için
Kalem gibi çok güçlü bir koz ister